Skip to main content

Bob Dylan - Blonde On Blonde (Mei 1966)


Bob Dylan's opvolger voor zijn omstreden album Highway 61 Revisited werd een dubbelalbum (het eerste rockdubbelalbum ooit) vol rock die de muziekgeschiedenis zou beïnvloeden. Dylan toont hierop meer dan ooit dat hij een ongelooflijke woordsmid is en dat zijn muziek op dat moment ver vooruit was op zijn concurrentie. Dit soort blues-folk-rock zou amper geëvenaard worden en bepaalde het muzieklandschap van eind jaren '60 en begin jaren '70. Hiermee snoerde hij zijn critici voor eens en altijd de mond. Of ze nu vonden dat hij kon zingen of niet, Bob Dylan blijft op dit album een meester in het genre.



Comments

Popular posts from this blog

Various Artists - Reggae Anthology: The Channel One Story (2004)

Channel One is bijlange niet zo gekend als andere Jamaicaanse studio's als Studio One of Treasure Isle. Toch verdient ook dit label een degelijk compilatie-album. Omdat Jamaica een zeer singlesgerichte markt was, zijn verzamelalbums nog steeds de beste manier om een artiest of een label op een kwalitatieve manier te ontdekken. Er waren maar liefst 3 LP's nodig om het betere werk van de studio bijeen te rapen. 30 nummers lang krijg je het beste voorgeschoteld uit de jaren '70 met gekende zangers en toasters als The Mighty Diamonds, Dillinger, Frankie Paul, Yellowman, Barrington Levy, Sugar Minott, John Holt, Junior Byles,... De reggaeliefhebber kent op zijn minst driekwart van de nummers. Alle anderen kennen misschien enkel Cokane In My Brain van Dillinger. Dit nummer is niet meteen representatief voor het label dat het vooral moest hebben van de vloeiende ritmes van onder meer Sly & Robbie en de heldere, melodische zang van bijvoorbeeld Don Carlos of Frankie Jones. Het…

Wara - El Inca (1973)

"Musica Progresiva Boliviana" is de ondertitel van dit album en die vlag dekt de lading volledig. Eigenlijk is dit simpelweg progrock uit Bolivië, in het Spaans gezongen en enkele Zuid-Amerikaanse elementen daaraan toegevoegd door het gebruik van lokale instrumenten. Ze hebben duidelijk geluisterd naar de vele progrockgroepen die in die periode het mooie weer maakten in de rest van de wereld, maar Wara slaagt er niet in om, ondanks enkele andersklinkende elementen, boven het gemiddelde uit te stijgen. De hardrocktoetsen zijn wat aan de saaie kant en vooral de drummer lijkt alles een beetje amateuristisch aan te pakken.
Er staan geen slechte nummers op dit album en wie zijn progrockverzameling wat wil uitbreiden met een meer exotische klinkende naam, zal met "El Inca" een leuke toevoeging kunnen doen.


Dimi Mint Abba - Music And Songs Of Mauritania (1992)

Dimi Mint Abba werd ontdekt door Ali Farka Toure, toch geen kleine naam in de Afrikaanse muziekscène. Zij groeide op tussen muzikanten (haar vader is de componist van het nationale volkslied van Mauritanië) en werd vooral bekend in de Noord-Afrikaanse wereld na haar overwinning in een prestigieuze songwedstrijd met een nummer waarin het belang van artiesten werd benadrukt. Haar doorbraak kwam er met haar album "Moorish Music from Mauritania" dat ze samen met haar man opnam. Dit is de opvolger daarvan een daarin doet ze het alleen, weliswaar met begeleiding van opnieuw een begeesterende groep muzikanten. Haar stem klinkt als een klok op de etherische en bezwerende muziek en dat gaf haar de bijnaam "diva van de woestijn". Deze CD is een schitterende aanvulling op haar wereldwijd debuut dat haar internationale faam bracht.